فودلی جات

جدول ارزش غذایی را نادیده نگیریم

همه ما بارها و بارها به فروشگاه‌های مختلف رفته و محصولات خوراکی متفاوتی را با بسته‌بندی‌های گوناگون خریداری کرده‌ایم. ملاک ‏انتخاب یک محصول خوراکی برای شما چیست؟ قیمت؟ طعم؟ بسته‌بندی زیبا؟ معروف بودن؟ شاید برای‌تان جالب باشد که بگویم ‏برای بیشتر مردم، جدول ارزش غذایی به عنوان مهم‌ترین ملاک انتخاب یک محصول خوراکی، هیچ معنایی ندارد و جالب‌تر آن که ‏بیشتر مردم، هیچ گاه به این برچسب حیاتی که روی تمام محصولات وجود دارد، کوچک‌ترین نگاهی هم نمی‌اندازند؛ برچسبی ‏حیاتی که به ما یادآوری می‌کند آن چه از روی قفسه فروشگاه برمی‌داریم، سر سفره‌مان قرار می‌دهیم و به درون معده خود ‏می‌فرستیم، تا چه اندازه متناسب با نیازهای بدن ما است و مهم‌تر آن که، چقدر برای سلامتی ما مفید و یا مضر است. ‏

عجیب نیست که بیشترین افرادی که هنگام خریداری محصولات به برچسب جدول ارزش مواد غذایی اهمیت می‌دهند، افرادی ‏هستند که به واسطه یک بیماری یا شرایط فیزیولوژیکی خاص، مجبور به رعایت رژیم خاصی هستند که طی آن تنها باید مواد غذایی ‏خاصی با میزان خاصی به بدن‌شان تزریق شود. آنها نیازمند این اطلاعات هستند، زیرا سلامتی‌شان به طرز چشمگیری به رعایت این ‏موارد بسته است. ‏

اما واقعیت این است که تنها افراد خاص نیاز به دانستن این اطلاعات ندارند. در مورد بیشتر ما، یک ماده مضر، عوارض خود را به ‏محض خوردن نشان نمی‌دهد، بلکه در طول زمان گریبانگیر سلامتی ما می‌شود. به همین دلیل، برای همه ما ضروری است که بدانیم ‏با خوردن هر ماده خوراکی، چه موادی را به چه میزانی به بدن‌مان می رسانیم تا در بلندمدت سلامتی بدن خود را به خطر نیندازیم. ‏

دقیقاً به همین دلیل، جدول ارزش غذایی از اهمیت بالایی برخوردار است؛ امری که بسیاری از ما به سادگی از کنار آن عبور می‌کنیم ‏شاید به این دلیل که نمی‌دانیم چگونه باید از اطلاعات آن برای زندگی روزانه خود استفاده کنیم. جدول ارزش غذایی، وسیله‌ای است ‏که به مصرف‌کننده مواد خوراکی در خصوص مغذی‌هایی که از طریق خوردن یک محصول دریافت می‌کند، آگاهی می‌بخشد. جدول ‏ارزش غذایی دقیقاً آن چیزی است که فرایند انتخاب ما را هدفمندتر می‌کند تا آگاهانه برند خاصی را خریداری نماییم که محصول ‏سالمی را در اختیار ما قرار می‌دهد. ‏

جدول ارزش غذایی چه می‌گوید؟

به برچسب ارزش غذایی درج شده روی یکی از محصولات خوراکی که در منزل دارید، نگاه کنید. روی این برچسب اطلاعاتی نظیر ‏‏«نام محصول»، «نام و آدرس تولیدکننده»، «وزن خالص، اندازه یا تعداد»، «فهرست ترکیبات» و «درصد ارزش روزانه» قرار دارد. آن ‏چه در اینجا برای ما دارای اهمیت است، «فهرست ترکیبات» و «درصد ارزش روزانه» است. این اطلاعات نشان‌دهنده آن است که آن ‏محصول، چه موادی را در بر دارد و به ازای مصرف مقدار مشخصی از آن، چه مقدار از مواد مختلف دریافت می‌کنیم و چه میزان از آن ‏برای بدن ما ضروری و مفید است. ‏

اجازه دهید در اینجا، از برچسب‌های غیرقابل اطمینانی که روی برخی از برندها نصب می‌شود و با عدم رعایت اصل صداقت، اطلاعات ‏صحیحی را در اختیار مشتریان خود قرار نمی‌دهند، سخنی به میان نیاوریم و فرض را بر آن دسته از برندهایی قرار دهیم که صحت ‏اطلاعات‌شان جای شکی ندارد. این همان چیزی است که حساسیت در خصوص انتخاب برندهای معتبر را ضروری می‌نمایاند. بر این ‏اساس، اگر شما از اعتبار برندی اطمینان داشته باشید، می‌توانید مطمئن باشید که با خوردن آن محصول خاص، تا چه میزان به ‏نیازهای بدن خود پاسخ داده‌اید و تا چه میزان از خوردن مواد مضر پرهیز کرده‌اید. ‏

یک فرد سالم می‌بایست روزانه مقدار مشخصی از «چربی»، «کربوهیدارت»، «فیبر»، «پروتئین»، «ویتامین‌ها» و «مواد معدنی» ‏مصرف نماید. جدول ارزش مواد غذایی به ما نشان می‌دهد که هر کدام از این مواد به چه میزان در محصول وجود دارد که بر اساس ‏آن از سلامت محصول بتوانیم مطلع شویم. به عنوان مثال، در حالی که چربی‌های اشباع و چربی‌های ترانس، برای بدن بسیار مضر ‏هستند و مصرف آنها باید بسیار اندک باشد، فیبر، ویتامین‌ها و املاح از مواد مغذی هستند که باید بیشتر مورد مصرف قرار بگیرند. ‏بدین ترتیب زمانی که شما روی برچسب را نگاه می‌کنید، با توجه به میزان هر کدام از این مواد در محصول مورد نظر، می‌توانید ‏تشخیص دهید که آیا آن محصول، محصول سالمی است یا خیر. ‏

در عین حال، بدن ما نیازمند آن است که از هر ماده غذایی به اندازه مناسب و متناسب استفاده نماید. مصرف زیاد یا کم هر ماده ‏مغذی، برای بدن مشکل‌ساز خواهد بود. برچسب ارزش غذایی روی هر محصول، به ما نشان می‌دهد از هر ماده مغذی، چه میزان در ‏محصول وجود دارد و خوردن آن چه مقدار از هر ماده را به بدن ما می‌رساند و آیا این مقدار کم است (که در این صورت باید با ‏افزودن سایر مواد غذایی حاوی آن ماده، کمبود آن را جبران کنیم) و یا زیاد است (که در این صورت باید مصرف آن محصول را ‏کاهش دهیم). ‏

نیاز بدن‌مان را بشناسیم

سوالی که ممکن است بپرسید این است که از کجا بدانیم هر ماده مغذی را به چه میزان بخوریم؟ جواب این است که بدن یک فرد ‏سالم و معمولی، روزانه به میزان مشخصی از مواد مختلف نیاز دارد. این اطلاعات روی بسیاری از برچسب‌های ارزش غذایی محصولات ‏ذکر شده است. فقط فراموش نکنید این اطلاعات در صورتی که مجبور نیستید از رژیم غذایی خاصی پیروی کنید، برایتان کارایی ‏دارد. در صورت هر مورد خاصی در بدن‌تان، مشورت با یک پزشک به شما کمک می‌کند تا میزان مصرف هر ماده را با توجه به نیاز ‏بدن‌تان مشخص کنید. در این میان، مهم‌ترین موادی که باید به میزان و شرایط مصرف‌شان، که بر روی برچسب ارزش غذایی درج ‏شده است، توجه نمایید، شامل موارد زیر است:‏

چربی اشباع: چربی اشباع، چربی مناسبی برای بدن نیست و ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی و کلسترول خون را افزایش می‌دهد. از ‏این رو به توصیه پزشکان، چربی اشباع نباید روزانه بیشتر از 10 الی 20 گرم برای بزرگسالان مورد استفاده قرار گیرد. ‏

چربی‌های ترانس:‏‎ ‎چربی ترانس، هیچ جایگاهی در رژیم غذایی سالم ندارد زیرا ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی را بسیار افزایش ‏می‌دهد و توصیه شده است که این نوع چربی روزانه اصلاً مورد مصرف قرار نگیرد. نکته‌ای که باید به خاطر داشته باشید این است که ‏بسیاری از شرکت‌ها اگر در محصولات‌شان کمتر از 5 درصد از چربی ترانس وجود داشته باشد، روی آن میزان این چربی را 0 درصد ‏درج می‌کنند. بنابراین در این ماده غذایی ممکن است مقدار کمی چربی ترانس وجود داشته باشد که برای تشخیص آن، بهتر است ‏که مواد تشکیل‌دهنده محصول را مطالعه کنید. اگر یکی از مواد تشکیل‌دهنده محصول روغن نباتی هیدروژنه باشد، مطمئن باشید که ‏محصول حاوی چربی ترانس است. متاسفانه، چربی ترانس در بسیاری از محصولات نانوایی، غذاهای سرخ کرده، غذاهای آماده، فست ‏فودها، اسنک‌ها، مارگارین و …. یافت می‌شود که سلامت رژیم غذایی ما را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.‏

کلسترول: کلسترول نوعی چربی است که در خون نیز وجود دارد و معمولاً از طریق گوشت، جگر، مغز، تخم‌مرغ و غذاهای لبنی به ‏بدن می‌رسد. مصرف روزانه کلسترول می‌بایست کمتر از 300 میلی‌گرم باشد و در صورت ابتلا به بیماری‌های قلبی عروفی مجاز به ‏مصرف کمتر از 200 ملی گرم خواهید بود. ‏

فیبر: فیبر ماده‌ای مغذی است که به بدن شما کمک می‌کند غذاهای مصرف شده را هضم کنید. این ماده مغذی که در میوه‌ها، ‏سبزیجات، حبوبات و غلات کامل به وفور یافت می‌شود، ریسک ابتلا به دیابت و بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد. ماده غذایی که ‏در هر واحد بیشتر از 5 گرم فیبر داشته باشد، پرفیبر تلقی می‌شود. به یاد داشته باشید که مردان باید 38 گرم و زنان 25 گرم فیبر به ‏صورت روزانه مورد استفاده قرار دهند. ‏

ویتامین‌ها و املاح: ویتامین‌ها و مواد معدنی، ترکیبات آلی هستند که سبب تسهیل سوخت و ساز بدن و رشد و نمو و ترمیم ‏سلول‌های بدن می‌شوند و وجود آنها در جیره غذایی بسیار ضروری است و کمبود آنها منجر به بیماری‌ها و مشکلات مختلفی می‌شود ‏و شامل ریزمغذی‌های بسیاری نظیر انواع ویتامین، کلسیم، کروم، مس، فلوراید، ید، آهن، منیزیم، منگنز، فسفر، پتاسیم، سدیم، روی ‏و … می‌شوند. هر کدام از فرایند‌های بدن، نیازمند یکی از این مواد هستند و میزان مصرف آنها با یکدیگر متفاوت است. برچسب ‏ارزش غذایی، معمولاً حاوی اطلاعاتی در خصوص میزان این مواد در محصولات غذایی و میزان روزانه موردنیاز مصرف‌کننده می‌باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.